سبك آموزش ديني امام سجاد(ع)

اين پژوهش، با هدف بررسي سبك آموزش ديني امام سجاد(ع) انجام شد و در پي تبيين راهبردي «الگوي آموزش ديني آن حضرت بود»؛ به اين منظور از روش توصيف و تحليل نظريِ سخنان آن امام(ع) (صحيفه سجاديه و رساله حقوق) استفاده شد. از دستاوردهاي اين پژوهش عبارت بود از: 1) در هر شرايط، لازم است كه دين آموزي به تناسبِ همان شرايط شكل گيرد و تعطيل نشود (جهل، اختناق و ياس مردم، فساد حاكمان، انزواي امام(ع))؛ 2) محتوا، بايد طبق نياز جامعه ارائه شود (امام به اموري؛ مانند عدالت، قيامت، قبر، حقوق افراد نسبت به يكديگر، حقوق محيط زيست، فقه، خانه و خانواده، مسائل عميق اخلاقي و عرفاني، امر به معروف و نهي از منكر... پرداختند)؛ 3) به لحاظ روش آموزش، بايد از همه روش هاي ممكن سود جست (تربيت نيرو از ميان مستضعفان، ارائه مناجات و دعا، آموزش­هاي رفتاري برنامه ريزي شده، آموزش­هاي گفتاري با زبان توده مردم، زبان عاطفي و فطرت­گرا).