بالانس ديناميكي يك محور انعطاف‌پذير به روش‌هاي مودال N+2 صفحه‌اي و ضرايب تاثير به‌شيوه اجزاي محدود

در اين مقاله فرايند بالانس ديناميكي يك محور انعطاف‌پذير به‌كمك كاربرد همزمان روش مودال N+2 صفحه‌اي، ضرايب تاثير و اجزاي محدود تشريح شده است. قطعه مورد نظر محوري طويل است كه با سرعت 8000 دور بر دقيقه مي‌چرخد و فرض صلب‌بودن آن معتبر نيست. پس از ايجاد مدل اجزاي محدود محور و با فرض وجود اثر جاذبه و نيروهاي اينرسي منتج از سرعت دوراني بالا، ناميزاني در آن ايجاد مي‌شود. اثر كيفي ناميزاني به‌صورت تابعي رياضي تعريف و به‌صورت كمي بيان شده است. سپس به‌كمك نرم‌افزار اجزاي محدود تحليل‌هاي كوپله سازه‌اي و مودال انجام مي‌شود تا سرعت‌هاي دوراني بحراني، نيروهاي تكيه‌گاهي و حداكثر دامنه‌هاي ارتعاشي محور مشخص شوند. سپس عمل بالانس ديناميكي به‌شيوه اجزاي محدود و با روش مودال N+2 صفحه‌اي مبتني بر سعي و خطا، همراه با تعيين يك تابع هدف جهت انتخاب بهينه‌ترين حالت و روش محاسباتي ضرايب تاثير جهت مقايسه و صحت‌سنجي انجام مي‌شود. نتايج نشان مي‌دهند كه با استفاده از روش‌هاي مذكور مي‌توان تغيير شكل‌هاي ارتعاشي را كنترل كرد، نيروهاي تكيه‌گاهي را به‌ميزان قابل توجهي كاهش داد و ورود به وضعيت ناپايداري را تا سرعت‌هاي دوراني بالاتر از سرعت كاركرد محور به تعويق انداخت و نهايتاً آثار مخرب انعطاف‌پذيري محور را از محدوده سرعت كاركرد دور نمود.