رابطه سبك هاي ابراز هيجان با ريخت شخصيتي D

سابقه و هدف: در سال هاي اخير يافته هاي پژوهشي، ريخت شخصيتي D را به عنوان يكي از عوامل زمينه ساز آسيب شناسي رواني و بيماري هاي جسماني مطرح نموده اند. هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه سبك هاي ابراز هيجان با ريخت شخصيتي D بود. روش بررسي: 306 نفر (126 نفر مذكر و 180 نفر مونث) از دانشجويان دوره تحصيلات تكميلي دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات تهران به صورت در دسترس انتخاب شدند و توسط پرسش نامه هاي ابرازگري هيجاني، دوسوگرايي در ابراز هيجان، كنترل هيجاني و ريخت شخصيتي D مورد ارزيابي قرار گرفتند. يافته ها: نتايج نشان داد كه از بين عوامل دوسوگرايي در ابراز هيجان، عامل دوسوگرايي در ابراز هيجان مثبت و از ميان عوامل ابرازگري هيجان، ابراز صميميت و ابراز هيجان منفي مولفه هاي عاطفه منفي و بازداري اجتماعي را پيش بيني نمودند. همچنين از بين عوامل كنترل هيجاني، كنترل خوش خيم، نشخوار و بازداري هيجاني، مولفه عاطفه منفي و عامل بازداري هيجاني و نشخوار مولفه بازداري اجتماعي را مورد پيش بيني قرار دادند. نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي پژوهش مي توان گفت كه سبك هاي ابراز هيجان از همبسته هاي رفتاري ريخت شخصيتي D مي-باشد. اين نتايج واجد تلويحات كاربردي در زمينه عوامل خطرساز سلامت روان شناختي و جسماني، به خصوص در زمينه ابتلا به بيماري هاي قلبي- عروقي است.