سازماندهي ذخيره سازي مهمات در يگان هاي ناجا با رويكرد پدافندغيرعامل

سطح نگهداشت مهمات به مفهوم ذخيره پلكاني و كافي مهمات براي يگان هاي ناجا از اهميت راهبردي برخوردار است كه به تبع آن بايد فضاي ذخيره سازي متناسب با آن كه داراي استانداردهاي فني سازه اي و تجهيزاتي و شرايط تعريف شده باشد، در يگان ها پيش بيني و احداث گردد. از سوي ديگر به دليل الزام پيش بيني شرايط پدافند غيرعامل در ايجاد فضاي ذخيره سازي بايد اصول حاكم بر اين مفهوم مانند اصل پراكندگي مورد ملاحظه اساسي قرارگيرد. در طول سنوات پس از انقلاب اسلامي و به ويژه سنوات پس از ادغام، تامين مهمات و احداث زاغه براي يگان ها از الگوي واحد و متناسب پيروي ننموده و بستگي بسيار زيادي به ميزان اعتبارات اختصاص يافته، ميزان مصرف مهمات و پيشنهاد و درخواست يگان داشته است كه اين رويه ناصحيح منجر به تراكم غير ضروري انواعي از مهمات در برخي رده ها در عين كمبود آن در رده ديگر، عدم مصرف و چرخش مهمات در يگان ها و الزام طي نمودن فرآيند پيچيده و طولاني انهدام، افزايش احتمال بروز فساد و معيوب شدن مهمات و افزايش هزينه هاي حمل و نقل و ذخيره سازي شامل هزينه هاي امنيتي، ايمني و اشتغال و درگيري نفرات بيشتر گرديده است. اين تحقيق سعي نموده تا اين موضوع را بررسي نمايد كه تغيير در مباني برآوردهاي تامين، تا چه اندازه در منطقي سازي ميزان و روند احداث فضاهاي ذخيره سازي مهمات موثر بوده و همچنين تاثير آن در اجراي اصول پدافند غيرعامل را بررسي و راه كارهايي را براي ايجاد اين شرايط در احداث فضاهاي مذكور پيشنهاد نمايد. به دنبال تحقيق انجام شده، نتايج به دست آمده پس از تغيير سطح نگهداشت انجام شده در قالب دستورالعمل جديد، حاكي از كاهش حجم و فضاي ذخيره سازي برآورد شده به ميزان بسيار زياد با ايجاد امكان كوچك سازي و متحرك سازي زاغه ها مي باشد.