بررسي ارتباط بين استرس هاي كاري با خودكارآمدي و تطابق در كاركنان بيمارستانهاي آموزشي -درماني شهر تبريز در سال 1389

Assessing relationship between job stress, self efficacy and coping among teaching hospitals staff in Tabriz University of Medical sciences in 2009

زمينه و هدف: اين مطالعه با هدف بررسی رابطه استرس شغلی با خود كارآمدی و تطابق در كاركنان بيمارستان‌های آموزشی-درمانی شهر تبريز انجام گرفت.مواد و روش‌ها: اين مطالعه‌ی مقطعی در سال 1389 در بيمارستان‌های آموزشی- درمانی شهر تبريز و بر اساس نمونه گيری تصادفی دو مرحله‌ای انجام شد. ابتدا هفت بيمارستان از مجمع بيمارستانهای تحت پوشش دانشگاه علوم پزشكی تبريز به روش تصادفی ساده انتخاب و سپس 288 نفر از كاركنان اداری و درمانی به عنوان نمونه مورد مطالعه به روش تصادفی طبقه بندی شده انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات چهار پرسشنامه اطلاعات فردی، استرس شغلی تيورل، خودكارآمدی شوارتز، و تطابق برای موقعيت‌های استرس-زای داچ بودند. برای تجزيه و تحليل داده‌ها از نرم افزار آماريSPSS نسخه 11.5 همچنين آزمون‌های آماری t، كای دو، آناليز واريانس يك طرفه، آناليز رگرسيون و ضريب همبستگی پيرسون استفاده شد.نتايج: از بين متغيرهای دموگرافيك، سن، جنس، وضعيت تاهل، ساعات كاری و سابقه كار، رابطه معنی‌داری با استرس شغلی داشتند. آزمون همبستگی پيرسون، همبستگی منفی بين استرس شغلی با خودكارآمدی، با ساعات كاری، با سن و با سابقه كاری را نشان داد ((P<0.001. همچنين همبستگی مثبت بين خودكارآمدی و ميزان ساعات كاری، خودكارآمدی و سن، سابقه كاری و تطابق مورد تاييد قرار گرفت (p<0.05). نتيجه گيری: با توجه به اهميت موضوع سلامت روانی كاركنان پيشنهاد می‌شود عوامل زمينه ای مانند حجم زياد كاری، سطح منزلت و پايگاه اجتماعی و برنامه های حمايت اجتماعی، بيشتر مورد توجه قرار گرفته و به رفع نيازهای كاركنان در تمامی اين ابعاد توجه شود، تا در نهايت تأمين سلامت در همه‌ی ابعاد ميسر گردد.

Background: This study aimed to survey the relationship between job stress, self- efficiency and coping ability among staff of therapeutic- educational hospitals of Tabriz University of Medical sciences.Materials & Methods: This cross-sectional study was conducted in 2009 among therapeuticeducational hospitals of based on a two stage random sampling. Initially seven hospitals were selected using a simple random method and then 288 persons from the therapeutic and administrative staff were chosen as the sample to be studied using a classified random method. Data were collected using 4 questionnaires titled personal information, self-efficiency, Tores Theorellʹs job stress scale and Schwarzerʹs self efficacy and Coping Inventory for Stressful Situation CISS-21 ( Dutchʹs coping). Data were analyzed Using SPSS software version 11.5 and also Chi-Squared test, T -test, One-Way Anova , Regression analysis and Pearson correlation coefficient.Results: All the demographic variables including age, gender, marital status, working hours and work experience had a significant relationship with job stress. Pearson correlation test indicated a negative correlation between job stress and self- efficiency, working hours, age and work experience (P<0.001). Additionally there was a positive correlation between self- efficiency and working hours and age and coping ability with work experience ( p< 0.05).Conclusion: Considering the importance of staff`s mental health issue it is suggested that background factors such as high work load ,dignity level and social value and social supportive programs are taken into close consideration staff`s needs related to these issues are fully satisfied so that better health services are provided.