عوامل موثر بر جذب حداكثري نخبگان جوان در بسيج و راهبردهاي افزايش نقش آنان

بسيج نيروها و امكانات از نيازهاي اساسي در امر دفاع است كه مورد تاكيد قرآن كريم، امام خميني (ره) و فرماندهي معظم كل‌قوا بوده است. اين تحقيق به‌دنبال پاسخ به اين پرسش اصلي است كه عوامل موثر بر جذب حداكثري نخبگان جوان و راهبردهاي افزايش نقش آنان در ارتقاي كمي و كيفي بسيج علمي و دانشگاهي كدامند؟در اين تحقيق، از روش پيمايشي براي گردآوري نظرات نخبگان، مسيولان و خبرگان مربوط به اين امر، از ابزار پرسشنامه و نيز برگزاري جلسه‌هاي كارشناسي و تشكيل گروه‌كاري و همچنين روش كتابخانه‌اي و اسنادي براي مطالعه اسناد، متون (‌نظري، تجربي و آماري) استفاده شده است. با توجه به محدود بودن جامعه نخبگان در كشور و تعداد موجود جامعه با استفاده از فرمول كوكران، از ميان 12319 نفر نخبه كشور، 300 نفر (كه بخشي از آنان عضو بسيج هستند)، به صورت تصادفي، انتخاب و بين ايشان پرسشنامه مربوط، توزيع و گردآوري شد. براساس يافته هاي تحقيق، برخورداري از ساختار و سازمان نرم‌افزاري و سخت‌افزاري مستقرِ ارتقايابنده و دانش‌محور در بسيج مهم ترين عامل موثر بر جذب حداكثري نخبگان جوان در بسيج مي باشد.