اوحدالدين كرماني، نقطه ظهور افكار ابن عربي در ادبيات فارسي

اوحدالدين كرماني از نظر زماني نزديك‌ترين فرد به ابن عربي و دوست هم سن او شناخته مي شود. در تذكره ها و مناقب اوحدالدين به روابط صميمانه بين اين دو تن و ملاقات بين آن ها در شهرهاي قونيه، قاهره و دمشق اشاره شده است. اين صميميت تا حدي بوده كه ابن عربي تربيت باطني صدرالدين قونوي را به اوحدالدين سپرده است. علاوه بر اين، شيخ اكبر در فتوحات مكيه از اوحدالدين نام مي برد و مطالبي را كه از زبان او شنيده است، شرح مي دهد. همچنين در رباعيات اوحدالدين كرماني مفاهيم وحدت وجودي با تصريح لفظ وجود يافت مي شود كه لحني عاشقانه دارد و مويّد تاثيرپذيري وي از شيخ اكبر است. مفاهيم اعيان ثابته و انسان كامل نيز از طريق زبان عرفان عاشقانه و تفكر جمال پرستي در رباعيات اوحدالدين به وضوح تبيين شده است. در اين مقاله در نظر داريم تا بر اساس شواهد تاريخي و استناد به اشعار اوحدالدين اثبات كنيم كه وي از نخستين شاعران فارسي زبان است كه تحت تاثير انديشه هاي ابن عربي قرارگرفته و حتي پيش از قونوي و حلقه اش، رنگ انديشه وحدت وجوديِ ابن عربي وار را توام با عرفان عاشقانه به شعر فارسي بخشيده است.