تعيين ويژگي‌هاي مقاومت ماكروليدي در استرپتوكوك پيوژنز

Characterization of macrolide resistance in Streptococcus pyogenes: prevalence, phenotype and genotype

چكيده سابقه و هدف: افزايش مقاومت آنتي‌بيوتيكي در بين سويه‌هاي استرپتوكوك پيوژنز، يكي از معضلات جدي در سيستم سلامت مي‌باشد. بر اين اساس و با هدف بررسي نحوه‌ي مقاومت ماكروليدي و ويژگي‌هاي فنوتيپي و ژنوتيپي، 40 جدايه‌ استرپتوكوك پيوژنز جمع‌آوري شده طي سال‌هاي 1392 و 1393، مورد بررسي قرار گرفت. مواد و روش‌ها: آناليز ميزان حساسيت سويه‌ها به آنتي‌بيوتيك‌هاي ماكروليدي با استفاده از روش ديسك ديفيوژن و مقاومت القايي به كليندامايسين با D-TEST ارزيابي شد. همچنين، از روش واكنش زنجيره‌اي پليمراز (PCR) براي شناسايي ژن‌هاي مقاومت ماكروليدي، استفاده گرديد. يافته‌ها: مقاومت به اريترومايسين، آزيترومايسين، كليندامايسين و كلاريترومايسين به ترتيب 20%، 20%، 15% و 10% بود. هيچ‌يك از سويه‌ها، به پني‌سيلين مقاوم نبودند. از بين 8 سويه استرپتوكوك پيوژنز مقاوم به اريترومايسين، 4 سويه فنوتيپ M و 4 سويه فنوتيپ مقاومت MLSB (macrolide, lincosamide and streptogramin B) را داشتند كه خود مشتمل بر 3 سويه مقاومت cMLSB و يك سويه مقاومت iMLSB بودند. سويه هاي cMLSB و iMLSB به ترتيب داراي ژن ermB و ermA بودند. از 16 سويه داراي مقاومت ماكروليدي، 5 سويه (31%) حامل ژن ermB و يك سويه (6%) حامل ژن ermA بود. اين در حالي است كه در PCR معلوم گرديد كه يكي از ايزوله‌هاي بدون مقاومت نيز حامل ژن ermB مي‌باشد. نتيجه‌گيري: مطالعه‌ي حاضر، فراواني بالايي از مقاومت ماكروليدي در استرپتوكوك پيوژنز را در ايران، نشان مي‌دهد. علاوه بر اين، نتايج اين مطالعه، كليندامايسين و كلاريترومايسين را به عنوان داروي انتخابي جهت درمان افراد حساس به پني‌سيلين معرفي مي‌كند. همچنين نتايج اين پژوهش، ارتباط بين فنوتيپ مقاومت به اريترومايسين و ژنوتيپ‌هاي erm را در سويه‌هاي استرپتوكوك پيوژنژ نشان مي‌دهد.

Abstract: Background and Aim: The increase in macrolide resistance among Streptococcus pyogenes isolates is a cause to be concerned. To investigate the macrolide resistance trends, phenotypes and genotypes, we examined 40 clinical isolates of Group A Streptococcus (GAS) collected between 2013 and 2014. Materials and Methods: Susceptibilities to macrolide antimicrobial agents were determined by disk diffusion method and inducible clindamycin resistance was identified using D-zone test. Beside, macrolide resistance genes were detected by polymerase chain reaction (PCR). Results: The rates of resistance to erythromycin, azithromycin, clindamycin and clarithromycin were 20%, 20%, 15%, 10% respectively. None of the isolates exhibited resistance to penicillin. Among 8 erythromycin-resistant Streptococcus pyogenes isolates 4 had an M phenotype and 4 had an MLSB phenotype (3 cMLSB and 1 iMLSB). The isolates with cMLSB and iMLSB phenotype had ermA and ermB gene, respectively. Of 16 macrolide-resistant GAS isolates, 5 (31%) harbored the ermB gene and 1 (6%) the ermA. Also, one isolate without any macrolide resistance was positive for ermB gene. ‍Conclusion: We found a high level of macrolide resistance in Streptococcus pyogenes in Iran. Moreover, clindamycin and clarithromycin would be the drugs of choice for treating penicillin-allergic patients. The phenotypes of erythromycin resistance seem to be associated with certain erm genotypes in Streptococcus pyogenes isolates.