معاني و مضامين ملامتي در غزليات فارسي

Malamatiyeh Meanings and Concepts in Persian Sonnets

يكي از زمينه هاي محتوايي بسيار گسترده و پردامنه در مجموعه آثار عرفاني، به ويژه غزليات عرفاني، بازتاب انديشه ها، باورها، رفتارها و شيوه سلوك ملامتي است؛ كه بخشي از اين ادبيات گسترده با عنوان قلندريات شناخته شده و مورد بررسي قرار مي گيرد، و بخشي ديگر به گونه اي مستقيم تر و بي پرده تر اصول رفتارها و باورهاي ملامتيان را بازگو مي كند. همچنين متناسب با جنبه كاربردي اين مضامين نيز مي‌توان آن ها را به دو دسته از مقاصد فردي و اجتماعي ملامتيان نسبت داد. در اين مقاله تلاش شده است كه با مطالعه در غزليات شماري از برجسته ترين سخنوران ادب فارسي از سده ششم تا پايان سده هشتم هجري، كه دوره اصلي رواج اين گونه مضامين در ادب فارسي است، فهرستي از معاني و مضامين ملامتي در غزل فارسي ارايه گردد و تا جايي كه مجال آن وجود دارد، به شرح و تحليل اين مضامين پرداخته شود. كليد

one of the highly extensive and frequent areas for contents in the mystical collection of works, especially mystical sonnets, is the reflection of ideas, beliefs, and behaviors of malamatiyeh conduct. A part of such an extensive literature is known as calenderers that will be studied, and another part will more directly and unveiling represent the malamatians beliefs and conducts. In addition, in proportion with the applicable aspect of concepts they will fall into two categories for the social and personal intentions of malatiyeh. This paper tries to provide a list of malamatian meanings and concepts in Persian sonnets through studying the a number of sonnets by the most prominent lecturers of Persian literature form the sixth to the late eighth century AH which marks the major era for these kinds of concepts in Persian litertature. And as long as it extends they will be explained and analyzed. Keywords: Malamatiyeh, sonnet, concepts, love, mysticism.