سكولاريسم و مهدويت

انديشه مهدويت و نظريه سكولاريسم با عقبه تاريخي، از ديرباز در عرصه فكري و ايديولوژي بشر مطرح بوده‌اند. اين دو مقوله داراي شاخصه‌هايي هستند كه به واسطه آن‌ها از يكديگر متمايز مي‌گردند. تمايزات اين دو را مي‌توان در قالب كاركردشناسي مهدويت و سكولاريسم، رويكردشناسي مهدويت و سكولاريسم، و خاستگاه‌شناسي مهدويت و سكولاريسم جست‌وجو كرد. با اين نگرش، يكي خاستگاه آسماني دارد، ديگري خاستگاه زميني؛ يكي رويكرد الهي دارد و ديگري رويكرد بشري؛ يكي ورود دين را در عرصه اجتماعي بشر جايز مي‌شمارد، ديگري ممنوعيت آن را اعلان مي‌دارد. با توجه به اين تمايزات مي‌پرسيم: اولاً انديشه مهدويت و نظريه سكولاريسم از نظر خاستگاه و ماهيت، چه تفاوت‌هايي با يكديگر دارند؟ ثانياً، تعامل و رابطه اين دو، چه نوع رابطه و تعاملي است؟ ثالثاً، نقش و كاركرد اين دو در زندگي مردم چگونه است؟ اين نوشتار ضمن بيان مفهوم‌شناسي و شناسه‌هاي تاريخي سكولاريسم و مقايسه انديشه مهدويت و تيوري سكولاريسم، به عوامل ديني پديدآورنده سكولاريسم اشاره دارد و با ارايه دليل و برهان، همه آن موارد را از ساحت مهدويت نفي مي‌كند. همچنين به بيان عوامل اجتماعي پديدآورنده سكولاريسم و مبرا بودن ساحت مهدويت از آن‌ها مي‌پردازد و در فرآيند بحث، عوامل نظري و معرفتي پديدآورنده سكولاريسم را بيان مي‌دارد و اثبات مي‌كند كه هيچ‌يك از آن عوامل با انديشه مهدويت سازگاري ندارند.