صادر اول از ديدگاه پروكلس و صدر المتالهين

يكي از مهمترين مسايل فلسفي براي همه مكاتب، از جمله مكاتبي كه قايل به مبديي الهي و واحد براي عالم هستند، تبيين كيفيت پيدايش عالم و چگونگي صادر شدن كثرات از واحد است. در اين ميان، فلاسفه مسلمان با توجه به اصل توحيد، همچنين لزوم سنخيت ميان علت و معلول و بر اساس قاعده الواحد به بحث درباره صادر اول پرداخته‌اند. صدرالمتالهين يكي از فلاسفه مسلمان است كه براي نخستين بار صادر اول را وجود مي‌داند. در ميان فلاسفه غرب نيز براي نوافلاطونيان دغدغه اصلي، چگونگي كثير شدن واحد است. پروكلس (ابرقلس- بروقلس. 410-485م) يكي از مهمترين نوافلاطونياني است كه در قرن پنجم پس از ميلاد مي‌زيسته است. وي كه مهمترين شخصيت نوافلاطوني پس از فلوطين است، ساليان دراز رياست حوزه آتن را بر عهده داشته است. پروكلس نخستين نوافلاطوني است كه مشخصاً صادر اول را وجود مي‌داند. اين نوشتار مقايسه‌اي است ميان ديدگاه ملاصدرا و پروكلس در باب صادر اول.