ارتباط بين اختلالات تغذيه‌اي، آمنوره و رضايت از بدن در زنان ميان‌سال ورزشكار و غير ورزشكار

The relationship between eating disorders, amenorrhea and body satisfaction in middle aged athlete and non-athlete females

چكيده هدف: افزايش سن در زنان و بروز آمنوره مي‌تواند منجر اختلالات تغذيه‌اي و به دنبال آن چاقي و ناخرسندي زنان از تناسب اندام خود شود. هدف از پژوهش ، ارزيابي رابطه بين اختلالات تغذيه‌اي، آمنوره و نارضايتي از شكل بدن در زنان ميان‌سال ورزشكار و غير ورزشكار بود. روش‌شناسي: به اين منظور 434 زن (108 ورزشكار و 326 غير ورزشكار) بين سنين 50-35 در اين پژوهش شركت كردند. داده‌هاي پژوهش به‌وسيله پرسشنامه‌هاي جمعيت‌شناسي، بررسي سابقه فعاليت ورزشي، وضعيت قاعدگي، نگرش غذايي-26 گزينه‌اي و مقياس تصويري شكل بدن جمع‌آوري شد. قد و وزن به منظور تعيين BMI واقعي، ادراك شده و دلخواه اندازه‎گيري شد. داده‌ها با آزمون‌هاي يومان ويتني و همبستگي اسپيرمن مورد آناليز قرار گرفت. يافته‌ها: يافته‎ها نشان داد بين اختلال تغذيه و آمنوره ثانويه در دو گروه، تفاوت معني‌داري وجود نداشت. در حالي كه بين نارضايتي از شكل بدن و فشار اجتماعي براي تغيير وزن و BMI واقعي بين دو گروه تفاوت معني‌داري مشاهده شد (0/05 > p). ميزان نارضايتي از شكل بدن و فشار اجتماعي براي تغيير وزن در زنان غير ورزشكار بيشتر بود چكيده هدف: افزايش سن در زنان و بروز آمنوره مي‌تواند منجر اختلالات تغذيه‌اي و به دنبال آن چاقي و ناخرسندي زنان از تناسب اندام خود شود. هدف از پژوهش ، ارزيابي رابطه بين اختلالات تغذيه‌اي، آمنوره و نارضايتي از شكل بدن در زنان ميان‌سال ورزشكار و غير ورزشكار بود. روش‌شناسي: به اين منظور 434 زن (108 ورزشكار و 326 غير ورزشكار) بين سنين 50-35 در اين پژوهش شركت كردند. داده‌هاي پژوهش به‌وسيله پرسشنامه‌هاي جمعيت‌شناسي، بررسي سابقه فعاليت ورزشي، وضعيت قاعدگي، نگرش غذايي-26 گزينه‌اي و مقياس تصويري شكل بدن جمع‌آوري شد. قد و وزن به منظور تعيين BMI واقعي، ادراك شده و دلخواه اندازه‎گيري شد. داده‌ها با آزمون‌هاي يومان ويتني و همبستگي اسپيرمن مورد آناليز قرار گرفت. يافته‌ها: يافته‎ها نشان داد بين اختلال تغذيه و آمنوره ثانويه در دو گروه، تفاوت معني‌داري وجود نداشت. در حالي كه بين نارضايتي از شكل بدن و فشار اجتماعي براي تغيير وزن و BMI واقعي بين دو گروه تفاوت معني‌داري مشاهده شد (0/05 > p). ميزان نارضايتي از شكل بدن و فشار اجتماعي براي تغيير وزن در زنان غير ورزشكار بيشتر بود (0/05 > p). نتيجه‌گيري: به‌طوركلي به نظر مي‌رسد ورزش كردن مي‌تواند در كاهش اختلالات تغذيه‌اي و نارضايتي از بدن براي افزايش عملكرد يا تناسب‌اندام نقش داشته باشد. واژگان كليدي: آمنوره ثانويه، اختلال تغذيه، شاخص توده بدن، تصوير بدني، زنان ورزشكار . نتيجه‌گيري: به‌طوركلي به نظر مي‌رسد ورزش كردن مي‌تواند در كاهش اختلالات تغذيه‌اي و نارضايتي از بدن براي افزايش عملكرد يا تناسب‌اندام نقش داشته باشد. واژگان كليدي: آمنوره ثانويه، اختلال تغذيه، شاخص توده بدن، تصوير بدني، زنان ورزشكار

Abstract Objective: Aging in women and the incidence of amenorrhea can lead to eating disorders, obesity and dissatisfaction of their body shape. Methodology: A total of 434 (108 athletes; BMI: 28.27±2.41, and 326 non-athletes; BMI: 35.11±4.13) Iranian women between 35-50 years old, participated in this study. The data were collected via a package that was consisted of questionnaires involving demographic, athletic history, menstrual pattern, eating attitude test-26, (The EAT-26 questionnaire) and female body image scale. The body mass index (BMI) was measured to compare actual, perceived and ideal body sizes Data were analyzed by Mann Whitney U and Spearman correlation. Results: The finding showed that there was no significant difference between eating disorder and secondary amenorrhea between athlete and non-athlete groups; but there was significant difference between body dissatisfaction, social pressure to change weight and actual BMI between two groups (P < 0.05). The most rate of body dissatisfaction and social pressure to change weight observed in non athletes women (P < 0.05). Conclusion: In general, it seems that exercise can reduce eating disorders and body dissatisfaction or fitness contribute to increased performance. Keywords: secondary amenorrhea, eating disorder, body mass index, body image, athlete females