بررسي تحليلي مفهوم ظلم و مصاديق آن در شعر پروين

پروين ستاره تابناك ادب فارسي است كه صورت زيبا و محتواي غني اشعار او كاوش هاي مختلف را مي طلبد كه اين سطور يكي از آنهاست. در اين پژوهش كه به روش كتابخانه اي صورت گرفته چگونگي بازتاب ستم و ستمگري در نظام فكري پروين بررسي شده و اين نتايج رخ نموده است كه وي در قالب هاي گوناگون شعري خود، عالمانه به ظلم و ظالم و آثار و عواقب آنها پرداخته و ستم را موجب تيرگي روان و بدنامي و تباهي دنيا و آخرت انسان دانسته و خلايق را به ستيز و ستم نپذيري فراخوانده است. در انديشه پروين ظالم به مار و اژدهاي گزنده وگرگ درنده و تيغ شكافنده همانند شده و حاكمان و كارگزاران، قاضيان، صيادان و زراندوزان چهار گروه بيدادگر به شمار آمده اند كه هر كدام به نوعي صاعقه زندگي خلايقند. مدينه فاضله پروين شهري عاري از ستم و داراي رفاه وآسايش توام با ارزش هاي انساني است. او ستم پذيري مردم را عامل ستمگري ستمگران دانسته و با تكيه بر« الناس علي دين ملوكهم» خطاي مردم را به خطاي حاكمان پيوند داده است .