فرمولاسيون و بهينه سازي سيستم آهسته رهش الانزاپين با استفاده از گليسرول مونوئولئات

زمينه و اهداف: گليسرول مونوئولئات (GMO) در ساختار ژلي، جهت كنترل رهايش بسياري از داروها با خواص فيزيكوشيميايي متفاوت بكار رفته است. هدف اين تحقيق تهييه و بهينه سازي و بررسي رهايش برون تني فرمولاسيون رهايش كنترل شده ماتريسهايي متشكل از الانزاپين (OZ) ، GMO و پلي اتيلن گليكول (PEG)است. مواد و روش ها: روش سطح پاسخ تركيبي از تكنيك هاي آماري و رياضي است كه با توجه به چندين پارامتر آماري بهترين مدل راارائه مي دهد.در اين مطالعه از نرم افزار Design-Expert با روش سطح پاسخ باكس – به نكن براي تعيين رابطه ميان متغيرهاي مستقل و پاسخ ها استفاده شده است. متغييرهاي مستقل شامل: محتواي الانزاپين در محدوده 2-4%، نسبت وزني آب /گليسرول مونوئولئات و پلي اتيلن گلايكول /گليسرول مونوئولئات به ترتيب در محدوده 2-4% و 2-6% است. متغيرهاي وابسته شامل بازده بارگذاري و درصد رهايش در ساعت هاي 12 ام و 168 ام مي باشد. مطالعات رهايش برون تني الانزاپين از ژل هاي آماده شده در محيط بافربا 8/6 pH: انجام گرفت و دارو با اسپكتروفتومتر در 265 نانومتر آناليز شد. يافته ها: فرمولاسيون بهينه با نسبت وزني Water/GMOو PEG 300/GMO به ترتيب در 28/ 0 و 2/ 0 و الانزاپين در 4% بدست آمد. مقدارهاي مشاهده شده و پيش بيني شده براي درصد بارگذاري دارو به ترتيب برابر با 8/ 86% و 31/ 90% و براي رهايش در ساعت 12ام برابر با 1/ 16 %، 15% و رهايش در ساعت 168ام، 8/ 59% و 3/ 56% بوده است. نتيجه گيري: سينتيك رهايش الانزاپين توسط مدل هاي مختلف بررسي گرديد كه از بين آنها مدل هيگوچي بهترين تناسب وهمبستگي را نشان داد.