بررسي رفتار تغيير شكل آلومينيوم خالص در فرآيندهاي CGP و RCS با استفاده از آناليز المان محدود

تغيير شكل پلاستيك شديد يكي از موثرترين روش هايي است كه طي آن مي توان كرنش پلاستيك نسبتاً زيادي به نمونه فلزي اعمال نمود. از جمله مهم ترين روش هاي تغيير شكل پلاستيك شديد ورق ها مي توان به فشرده سازي شياري محدود و موج دار و صاف كردن متوالي اشاره كرد. اين دو روش از نقطه نظر سيكل انجام فرآيند داراي شباهت هايي هستند، اما از نظر مقدار كرنش اعمالي متفاوت اند. لذا بررسي نحوه تغيير شكل اعمالي به نمونه فرآوري شده از اهميت برخوردار است. در پژوهش حاضر، به بررسي رفتار تغيير شكل نمونه آلومينيومي 1070 فرآوري شده توسط روش هاي فوق پرداخته شده است. بدين منظور ميزان پرشدن فضاي قالب، توزيع كرنش موثر اعمالي در نمونه و نيروي لازم جهت انجام فرآيند پس از اعمال تغيير شكل به ازاي يك پاس با استفاده از آناليز المان محدود مورد ارزيابي قرار گرفت. براي بررسي همگن بودن تغيير شكل اعمالي در نمونه ها از انديس ناهمگني توزيع كرنش موثر بهره گرفته شد. شبيه سازي با استفاده از نرم افزار DEFORM-3DTM انجام گرفت و از نتايج ساير گزارش هاي موجود در منابع علمي براي ارزيابي نتايج حاصل از شبيه سازي استفاده شد. لذا مشاهده شد كه مقدار پرشدن فضاي قالب در روش فشرده سازي شياري محدود نسبت به موج دار و صاف كردن متوالي بيشتر است، بنابراين امكان تكرار فرآيند جهت رسيدن به مقادير بالاي كرنش پلاستيك فراهم مي شود. همچنين نمونه تغيير شكل يافته توسط روش فشرده سازي شياري محدود نسبت به روش ديگر كرنش بيشتري متحمل شده است. علاوه بر اين توزيع كرنش به صورت يكنواخت تري در نمونه اعمال شده است.