بررسي ديدگاه هاي عرفاني يوحناي صليبي در آثارش

در اين مقاله سعي شده تا ديدگاههاي عرفاني يكي از عرفاي بزرگ قرن ششم اسپانيا، به نام يوحناي صليبي مورد بررسي قرار گيرد. يوحناي صليبي يكي از آن عرفاي بزرگي است كه به روشني ويژگيهاي واقع گرايانه، رياضتمندانه و بي باكانه عرفان اسپانيايي را جلوه گر ساخته است. آغاز تجربيات عرفاني وي در زندان و بر اثر اشراقاتي كه به او دست داد آغاز شد و سعي كرد اين تجربيات زيبا و گوهربار را در آثار و نوشته هاي خود منعكس نمايد بنابراين با مطالعه آثار واشعار وي به روشني مي توان با خط مش فكري او درباب عرفان آشنا شد،از عمده اهداف وي دراين راه تزكيه نفس و رسيدن به اتحادي الهي است كه ازآن با نام نكاح روحاني ياد مي كند. بايد عنوان كرد كه هيچ عارف ديگري تا آن زمان، نمي توان يافت كه با قدرت يوحنا در رودررو ساختن ما با واقعيات روشن حيات معنوي برابري كند. اومي خواهد، هدف واحدي كه در پيش اين حيات معنوي قرار دارد و بهايي را كه مي طلبد به ما نشان دهد، او از معدود عارفاني است كه اين چنين آرمان محبت را، بي نهايت دقيق ، فرا طبيعي و مستحكم برما تجلي مي سازد اگر چه نوشته هاي وي در ظاهر تعليمي و شخصي است اما هيچ ترديدي باقي نمي گذارد كه در پس آن، عميق ترين تجربيات شخصي نهفته است و شكي نيست كه او خود حقانيت گفته خويش را به اثبات مي رساند « خداوند يك تلاش شخصي ما را بيش از كوششهاي بسيار ديگران كه به نفع ما انجام مي دهند ، ارج مي نهد. » از آنجايي كه عرفان داراي بن مايه هاي مشترك در ميان تمام اديان است بنابراين ديدگاههاي يوحنا قابل قياس با برخي از عرفاي اسلامي از جمله ابن عربي و رابعه عدويه است در اين مقاله سعي شده به مقايسه اجمالي آنها بپردازد.