تحليل مفهومي انرژي در راستاي آسايش حرارتي

انرژي، كه در زبان يوناني و لاتين از آن با عناويني چون انرگيا ، انرگوس يا ارگون نيز ياد مي شود، واژه اي است كه نخستين بار توسط ارسطو در راستاي معناي فعاليت در بحث حركت به تفصيل مورد بررسي قرار گرفت. واژه كنوني انرژي در تمامي شاخه هاي دانش، كميت فيزيكي بنياديني است و بر فعاليت دلالت دارد. هدف از نگارش اين مقاله آن است تا با روش تحليل معناشناختي و با كمك چهار حوزه فيزيك، مكانيك، فلسفه و معماري، به پيوند و ارتباط انرژي با آسايش حرارتي بپردازد و به اين پرسش اساسي پاسخ دهد كه براساس ريشه شناسي معنايي انرژي، حلقه ارتباطي ميان دو واژه انرژي و آسايش حرارتي كدام است؟ فرايند تحليل معناشناختي واژه انرژي، در عين نمايش پيوند خاص آن با آسايش حرارتي، حلقه ميانجي يا واسط را نشان خواهد داد.