حد معرفت انسان به خداوند از ديدگاه ابن سينا و ملاصدرا

از اهم مباحث الهياتي حد معرفت انسان نسبت به حق سبحانه است آيا انسان به ساحت قدس ربوي و الوهي رهيافتي دارد و در صورت رهيابي معرفتي انسان به بارگاه الهي و با عنايت به مراتب ذات و اسما و صفات خداوندي، معرفت انسان به كداميك از اين مراتب تعلق مي گيرد و آيا معرفت انسان نسبت به مقام الوهي از نوع علم حصولي است يا حضوري؟ در اين راستا هر يك از دو انديشمند مورد نظر يعني ابن سينا و ملاصدرا در عين اشتراك در مواردي چند، چون عدم امكان اكتناه ذات ديدگاه هاي خاصي نسبت به ميزان ا مكان معرفت انسان به حق ارائه نمودندكه ما در اين نوشتار با روش توصيفي، تحليلي در مقام تقرير و نقد آراء آنان بوده نظر مختار را با استفاده از نظرات آنان به نحو مستدل تبيين خواهيم نمود.