ارايه مدل انتقال فناوري از بخش تحقيق و توسعه به صنعت در صنايع دفاعي

Designing a Model for Technology Transfer from R&D to Industry in Defense Industries

انتقال فناوري، امكان دسترسي و كسب فناوري جهت كاربرد موثر آن براي توسعه اقتصادي و رشد فناورانه صنعت و بهبود كيفيت و كارآمدي را فراهم مي نمايد و زماني در يك سازمان محقق ميشود كه براي آن مدلي يكپارچه و نظاممند و متناسب با سطح بلوغ فناوري و ماهيت آن وجود داشته باشد تا فناوري درست شناسايي شود، انتقال يابد و بكار رود. هدف اين مقاله، شناسايي عوامل موثر بر انتقال فناوري از بخش تحقيقوتوسعه به صنعت در صنايع دفاعي و ارايه مدل بومي براي آن ميباشد. براي اين منظور، پس از بررسي ادبيات موضوع و مدلهاي رايج انتقال فناوري و مصاحبه با صاحبنظران و متخصصان صنايع دفاعي، عوامل موثر بر انتقال فناوري در 6 بعد راهبردي، انتقالدهنده، فناوري، گيرنده فناوري، نتايج و دستاوردها و روش انتقال دستهبندي شدند. در ادامه با استفاده از مصاحبه و نظرسنجي از 10 نفر از متخصصان و همچنين با توزيع پرسشنامه در بين 40 نفر از كارشناسان مرتبط و اجراي آزمون تي، تاثير اين عوامل بر انتقال فناوري در صنايع دفاعي بررسي گرديد. در نهايت با توجه به عوامل شناخته شده و بر اساس مصاحبه با كارشناسان مرتبط با موضوع، مدل نهايي و بومي اين پژوهش طراحي گرديد. بر اساس نتايج اين پژوهش، انتقال فناوري بايد فرآيندي از ابتداي فاز امكانسنجي پروژه در نظر گرفته شود و در كنار آن، تداوم همكاري انتقالدهنده با گيرنده جهت ارتقاي سطح عناصر منتقل شده بايد مورد تاكيد قرار گيرد. بكارگيري مدل اين پژوهش ميتواند به موفقيت پروژه انتقال فناوري كمك شاياني نمايد.