اسطوره‌هاي مشترك در شعر شفيعي كدكني و آدونيس

Common myths in shafie’ kadkani and Adonis poetry

شفيعي كدكني و ادونيس از شاعران معاصر نوگرا هستند كه روحيات مشابه و زبان شعري نزديك به يكديگر دارند؛ هر دو در روستا و دامان طبعيت بزرگ شده‌اند. هر دو درآغاز به شعر و ادبيات كلاسيك دلبستگي عميق داشتند و به همان سبك شعر مي‌سرودند و بعدها به شعر نو گرايش پيدا كردند. شفيعي شاعر معاصر ايران و ادونيس شاعر معاصر عرب از قريحه و فطرت شاعري، در شعر خويش از ديدگاهي انساني و اجتماعي سخن مي‌گويند. انديشه‌ها و دريافت‌ها و پديده‌هاي زيباي جهان شاعرانه خود را به صورتي دلكش و پر تاثير در قالب نماد به ما عرضه مي‌كنند. در مقاله حاضر تلاش مي‌شود اسطوره‌هاي مشترك در شعر اين دو شاعر نوپرداز و زبان‌آور بررسي شود.

Shafie’ Kadkani and Adonis are modernist contemporary poets who have similar spirits and their poetry language is close to each other. Both were grown in villages and nature. Both were deeply interested in classic literature and poetry and composed in the same style and then tended to modern poetry. Shafie’- Iranian contemporary poet - and Adonis – Arabian contemporary poet - talk about humanistic and social poetry by nature. They express their thoughts and perceptions and beautiful universal phenomena attractively and pleasantly. The present article attempts to study common myths in these two poets’ poetries.