كاربردهاي هم‌‌حضوري آيات قرآن كريم در روضه خلد مجد خوافي

Quranic Intertextual Implications in Rowzat al-Khald by Majd Khafi

روضه خلد مجد خوافي نمونه خوبي از متوني است كه از آيات قرآن بهره‌ برده و ژرفاي اين تاثيرپذيري لفظي و معنوي در متن آن كاملاً نمايان است. هدف اصلي در اين پژوهش، نشان دادن انواع روابط بينامتني اين كتاب با قرآن كريم و كاربردهاي مختلف آيات قرآن در اين اثر است. براي رسيدن به اين هدف، كتاب روضه خلد براساس نظريه بينامتنيت ژرار ژنت تحليل و بررسي شد و اين نتايج حاصل شد كه در اين اثر، طيف‌هاي گوناگوني از گفتمان‌هاي قرآني بازنگاري شده‌است كه مناسباتي بينامتني را تاييد مي‌كند؛ بر اين اساس، در كتاب مزبور، بهره‌گيري از نقل‌قول‌هاي قرآني سبب شده‌است كه متن اين نوشته، از كاربردهاي استشهاد و استناد و تحذير و تحريض برخوردار شود. كاربردهاي حضور آيات قرآن، بدون ذكر منبع در روضه خلد عبارت‌اند از: تداوم‌بخشي به گفت‌وگوهاي روايات، ايجاد تشبيه و تقويت موسيقي. علاوه بر اين، كنايات و اشارات و تلميحات از مهم‌ترين شكل‌هاي بينامتنيت ضمني است كه در كتاب‌ روضه خلد به وفور ديده مي‌شود؛ زيرا بخشي از فهم زبان مجازي و استعاري اين اثر، وابسته به دريافت آياتي از قرآن كريم است كه متن كتاب‌ روضه خلد با آن ارتباط دارد.

Majd Khafiʹs Rowzat al-Khald is a suitable instance of the texts have benefited Qurʹanic verses and the depth of this literal and spiritual influence is quite apparent in them. The main purpose of present essay is to explore the variety of intertextual relations between the above mentioned book and Holy Qurʹan as well as different implications of Qurʹanic verses. To achieve this, Rowzat al-Khald was analyzed in terms of Gérard Genette’s theory of intertextuality. The results show that different ranges of Qurʹanic discourses have been reflected in this work, what confirms intertextual relations. Accordingly, Quranic quotations usage has caused the book being interested by allusion, citation, premonitory and exhortative functions. The functions of integrating Qurʹan, without citing the references in Rowzat al-Khald, include: the continuity of dialogues narration as well as creating similes and rhythm enhancement. Further, ironies, brevities and allusions are some of the most important forms of implied intertextuality are being frequently seen in Rowzat al-Khald. So understanding the figurative, virtual language of this work is partly dependent on the perception of Qurʹanic verses used in it.