پيش بيني رضايت زناشويي همسران براساس باورهاي ارتباطي و مهارت هاي ارتباطي

اين پژوهش با رويكرد شناختي ـ رفتاري، و با هدف بررسي نقش باورهاي ارتباطي و مهارت هاي ارتباطي در پيش بيني رضايت زناشويي زوجين انجام شده است. بدين منظور، 80 زوج از ساكنين شهر تبريز انتخاب شدند. پس از ايجاد انگيزه براي مشاركت در تحقيق و كسب رضايت آگاهانه، از شركت-كننده ها خواسته شد پرسشنامه هاي باورهاي ارتباطي (RBQ)، مهارت هاي ارتباطي زناشويي و رضايت زناشويي (ENRICH) را تكميل كنند. نتايج نشان داد كه مردان رضايت زناشويي بالاتري نسبت به زنان دارند.تحليل رگرسيون گام به گام نشان داد كه مهارت هاي ارتباطي و مدت ازدواج پيش بيني كننده-هاي معنا دار رضايت زناشويي مردان هستند. هم چنين، مهارت-هاي ارتباطي و برخي از باورهاي ارتباطي از جمله باور به «كامل بودن همه چيز در روابط زناشويي»، «انجام همه كارها با كمك يكديگر» و «رمانتيك گرايي»، به ترتيب، نقش معنا داري در پيش بيني رضايت زناشويي زنان داشتند. سهم ساير باورهاي ارتباطي در پيش-بيني رضايت زناشويي افراد معنا دار نبود. نتايج اين تحقيق با روشن كردن نقش مهارت-ها و باورهاي ارتباطي در رضايت زناشويي، مويد اين است كه رويكردهاي رفتاري ـ شناختي با تمركز بر آموزش مهارت هاي ارتباطي براي هر يك از زوجين و اقدامات درماني در جهت تغيير باورهاي غيرمنطقي زنان، در درمان مشكلات زناشويي موثر خواهند بود.