تبيين رابطه بين از خودبيگانگي و بزهكاري نوجوانان

يكي از مسايل پيچيده و نگران كننده كه توجه بسياري از محققين، جامعه شناسان، جرم شناسان، روان شناسان و متخصصين امور را به خود معطوف داشته است، موضوع مجرمين كم سن و سال و نوجوانان بزهكار مي باشد. هدف مقاله تبيين رابطه ميان از خودبيگانگي و بزهكاري نوجوانان در شهر تهران مي باشد. چارچوب نظري تحقيق نظريه ملوين سيمين در خصوص بيگانگي مي باشد. پژوهش از نوع كمي، مقطعي و پهنانگر(پيمايش) در سطح جامعه شناسي خرد است. نمونه گيري به روش خوشه اي و با حجم نمونه 368 نفر صورت گرفته است. جمع آوري اطلاعات از طريق پرسشنامه و براي تجزيه تحليل داده ها از نرم افزار spss استفاده شده است. براي بررسي رابطه بين متغييرها از آزمون خي دو، تاوي- بي كندال، ضريب همبستگي رواسپيرمن، رگرسيون گام به گام و تحليل مسير استفاده شده است. يافته هاي تحقيق حاكي از آن است كه احساس انزجار از خود در بين پاسخگويان بيشترين قدرت تبيين كنندگي برهكاري را داشته است. همچنين رابطه معناداري بين احساس بي-قدرتي ، احساس بي هنجاري، احساس انزوا، و احساس بي معنايي با رفتارهاي بزهكارانه را نشان مي دهد.