پيش بيني رفتار رانندگي بر اساس ويژگي هاي شخصيتي و هيجان خواهي

زمينه و هدف: از جمله مسايل و مشكلاتي كه امروزه، آسايش عموم مردم را در شهرهاي بزرگ به مخاطره انداخته، مساله وقوع و افزايش آمار جرايم ناشي از تخلفات رانندگي است. پژوهش حاضر با هدف پيش بيني رفتار رانندگي براساس ويژگي هاي شخصيتي و هيجان خواهي به اجرا در آمد. روش: جامعه آماري اين تحقيق، كل رانندگان شهرستان اردبيل بود. در اين تحقيق 160 راننده موتور سيكلت، ماشين هاي سنگين، نيسان و سواري از طريق روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفت. براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه هاي رفتار رانندگي منچستر، پرسشنامه شخصيتي نيو و هيجان خواهي زاكرمن استفاده شد. جهت تجزيه و تحليل داده ها از رگرسيون چندگانه و همبستگي پيرسون استفاده گرديد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه سن و تعداد تصادفات با رفتار رانندگي ( لغزش ها، اشتباهات، تخلفات عمدي و تخلفات غير عمدي) رابطه معنادار دارد. نتايج رگرسيون نشان داد كه ويژگي هاي شخصيتي روان رنجوري، توافق و وظيفه شناسي و همچنين هيجان خواهي مي توانند رفتار رانندگي را به طور معناداري پيش بيني كنند، اما برونگرايي و گشودگي به تجربه با رفتار رانندگي ارتباطي نداشت. همچنين ميانگين تخلفات عمدي در موتور سواران بيشتر از ساير رانندگان بود. نتيجه‌گيري: بطور كلي مي توان نتيجه گرفت كه رفتار رانندگي تحت تاثير ويژگيهاي شخصيتي و هيجاني است لذا مداخلات روانشناختي بر روي افرادي كه تكرر تخلفات در رانندگي دارند، ضروري بنظر مي رسد.