تاثير اسيدآمينه ترئونين جيره و سنين بعد از جوجه درآوري بر بيان ژن اينترلوكين 8 در بافت روده در جوجه هاي گوشتي

هدف از انجام تحقيق حاضر، بررسي سطوح مختلف اسيدآمينه ترئونين (معادل احتياجات [1994] NRC، ميانگين احتياجات راس [2007] و [1994]NRC ، احتياجات راس [2007] و بيشتر از احتياجات راس [2007]) و سنين بعد از جوجه درآوري بر بيان ژن اينترلوكين 8 در بافت روده جوجه­گوشتي بود. احتياجات اسيدآمينه ترئونين، مطابق توصيه­هاي راس (2007)، 14 درصد بيشتر از (1994) NRC است. بنابراين، در آزمايش اول، اثر اسيدآمينه ترئونين بر بيان ژن اينترلوكين 8 در بافت ژژنوم روده كوچك در جوجه­هاي گوشتي نر سويه راس و همچنين در آزمايش دوم، تاثير سنين اوليه بعد از جوجه درآوري بر بيان ژن اينترلوكين 8 بررسي شد. در آزمايش اول، سطوح مختلف ترئونين عبارت بودند از: 1) 0/8 درصد (معادل احتياجات NRC)، 2)0/87 درصد (ميانگين احتياجات NRC و راس)، 3) 0/94 درصد (احتياجات راس) 4) 1/01 درصد (بيشتر از احتياجات راس). در سن 14 روزگي، يك پرنده از هر تكرار كشته شد و از بافت ژژنوم نمونه­گيري به عمل آمد. در آزمايش دوم، از تيمار 1 آزمايش اول كه سطح اسيدآمينه ترئونين جيره 0/8 درصد (معادل احتياجات NRC) بود، در سنين 1، 3، 6 و 9 روزگي از هر تكرار يك پرنده كشته و از بافت ژژنوم مطابق با آزمايش اول نمونه­گيري شد. جهت انجام مقايسات آماري، طرح كاملاً تصادفي استفاده شد. نتايج آزمايشات نشان داد كه بيان ژن اينترلوكين 8 در بافت ژژنوم در طول 14 روز اول زندگي جوجه با افزايش سطوح اسيدآمينه ترئونين تا سطح 0/94 درصد جيره (احتياجات راس) (0/0001>P) و نيز با افزايش سن افزايش مي­يابد (0/01>P).