روايت «ما» و «ديگران » در شعري از الياس علوي

The narrative of “us” and “others” in a poem of “ElyasAalavi”

نوشته حاضر به بررسي شعري از الياس علوي، شاعر معاصر و فارسي‌زبان افغانستان مي‌پردازد. شيوه اين بررسي استفاده از آموزه هاي زبان شناسي نقشگراست كه زبان را نظامي طبيعي و حاصل اجتماع و متناسب با نيازهاي جامعه و انسان مي داند. در اين بررسي به سه فرانقش متني، بينافردي و انديشگاني زبان در توليد معنا توجه شده و شعر از لحاظ، شيوه هاي انسجام متن، ساخت مبتدا- خبري و نظام گذرايي زبان بررسي شده است. بررسي حاضر نشان مي دهد كه در شعر علوي، جهاني دو قطبي اما به غايت نظام مند و به سامان بازنمايي شده است كه در آن رخدادها به صورت پيوسته و فارغ از زمان و مكان مشخص تكرار مي شوند.

This text is studying one of ‘Elyas Alavi’s poems- the contemporary Persian poet from Afghanistan. The method of this study is using functional linguistic approach, which is recognized as a natural system that is the outgrowth of society and adequate to social and human needs. In this study, three language metafuntions is considered: textual, interpersonal and identical metafictions. Then, the poem is examined according to textual cohesion methods, theme-rheme structure and language transivity system. This study indicate that in Alavi’s poem, a polarized universe is represented but thoroughly systematic in which the events are protractedly repeated regardless of time and place.