نقش واسطه اي پنج عامل شخصيت در رابطه استرس ادراك شده و عيني با اضطراب، افسردگي، و علائم جسماني آتش نشان ها

هدف از پژوهش حاضر بررسي نقش واسطه اي پنج عامل شخصيت در تنظيم رابطه بين استرس ادراك شده و عيني با اضطراب، افسردگي، و علائم جسماني بود. 390 رئيس بانك با روش نمونه گيري خوشه اي تك مرحله اي و از دو خوشه بانك دولتي و خصوصي انتخاب شدند و مقياس هاي پنج عامل شخصيت نئو (120 آيتمي)، استرس ادراك شده كوهن و همكاران (1983)، استرس عيني (محقق ساخته)، اضطراب و افسردگي كاستلو و كامري (1967)، علائم جسماني بارتون (1995)، روي آنها اجرا شد. يافته ها نقش واسطه اي سه عامل نورزگرايي، برون گرايي، و وظيفه شناسي را در تنظيم رابطه بين استرس ادراك شده و اضطراب، افسردگي، و علائم جسماني تاييد كردند. تاثير استرس عيني ازطريق استرس ادراك شده بود، كه اين امر بر اهميت ذهني استرس تاكيد مي كند. اين يافته ها در سايه تعامل همزمان اين سه ريخت (نورزگرايي پايين، همراه با وظيفه شناسي و برون گرايي بالا) در كاهش عوارض استرس موردبحث قرار گرفتند.