كاربرد فرايند تحليل سلسله مراتبي دررتبه بندي شاخص هاي موثر بررقابت پذيري صنعت مبلمان چوبي در ايران

از دﻻﻳل ﻣﻬﻢ ﻧﺎﻛﺎﻣﻲ ﺷﺮكت هاي ﺗﻮﻟﻴﺪي در ﺑﺎزارﻫﺎي ﺑﻴﻦاﻟﻤﻠﻠﻲ، ﻣﻲﺗﻮان ﺑﻪ ﻋﺪم رﻗﺎﺑﺖﭘﺬﻳﺮي آن ها در قياس با رقبا اﺷﺎره ﻧﻤﻮد، لذا هدف از اين مطالعه تعيين و رتبه بندي شاخص هاي موثر بر رقابت پذيري صنعت مبلمان چوبي ايران با استفاده از فرآيند تحليل سلسله مراتبي مي باشد. براي اين منظور با مطالعات و بررسي پژوهش هاي صورت گرفته و مصاحبه با تعدادي از كارشناسان متخصص، شاخص هاي موثر بر رقابت پذيري صنعت مبلمان چوبي ايران به 4 گروه اصلي و 19 زيرشاخص تقسيم شدند. درجه اهميت شاخص ها و زيرشاخص ها پس از اخذ آراي كارشناسان با بكارگيري فرآيند تحليل سلسله مراتبي تعيين شد. نتايج نشان داد كه در ميان شاخص هاي سطح اصلي، شاخص هاي اقتصادي، فني، مواد و مصالح و انساني به ترتيب داراي بالاترين ارزش وزني مي باشند. همچنين زير شاخص طراحي موفق نسبت به ساير زيرشاخص ها داراي بالاترين اولويت بوده و بعد از آن زيرشاخص هاي مواد اوليه، مديريت پايدار، نيروي انساني متخصص، توسعه استاندارد، عرضه پايدار و برندسازي به ترتيب بالاترين اولويت ها را به خود اختصاص داده اند.