نقد نظريه ي اقتباس قرآن از ادب زمانه با تحليل ديدگاه يوسف دره حداد

قرآن كريم كه در 1400 سال پيش در سرزمين حجاز بر رسول الهي حضرت محمد (ص)، براي هدايت و تربيت انسانها نازل گرديد، در تعامل فرهنگي و سياسي ، بسياري از نيازهاي اخلاقي، اجتماعي ،اقتصادي،و فرهنگي مردم آن زمان را تامين كرد ، اما با ديدگاه تاريخي نگري به قرآن، برخي از مستشرقين معتقدند كه اين كتاب از ادبيات و فرهنگ زمانه، تاثير فراواني پذيرفته و آموزه هاي آن ، مقتبس از آداب و رسوم عرب معاصر نزول مي باشدو با اين تفكر قرآن نمي تواند پاسخگوي تمام نيازهاي متغير مردم در اعصار و امصار گوناگون باشد .در اين مقاله، تشريح مي شود كه اگرچه در ظاهر بخش هايي از قرآن اقتباس شده از ادب زمانه مي باشد، اما حقيقت اين است كه اين كتاب با بهره برداري هوشمندانه از واژگان و مكاتب زمان نزول به تدريج قانونمندي نموده و مترصد تربيت انسانها بوده است، عليهذا لازم است قرآن همراه با تجزيه و تحليل فضا ،جو و شان نزول آيات كريمه اش، زمان شناسي و ترجمه ي فرهنگي، علمي و تاريخي شود و مفسرين و مترجمين بايد با توجه به عناصر زمان و مكان و با اقتباس از داستان هاي تاريخي و دستورات تربيتي و عقيدتي قرآن وبا عنايت به استواري و ثبوت اين كتاب ،برداشتهاي عصري و فرهنگي مناسب را در آن لحاظ نموده ؛و قرآن را با زبان و فرهنگ روز ترجمه نمايند.