والت ويتمن و احمد شاملو

چكيده والت ويتمن و احمد شاملو هر دو از شاعران مدرن و نوگرا هستند كه مشتركاتي در شعر آنان از نظر فرم و محتوا ديده مي شود. مضامين مشترك شعري همچون طبيعت گرايي، انسان گرايي، اهميت دادن به مسايل سياسي- اجتماعي و توجه به جسم در كنار روح و جان در آثار هر دو مشهود است. از نظر سبك شعري نيز هر دو به رهايي از قيد و بند قافيه و به كارگيري كلام آهنگين و گشايش راه جديدي در شعر معتقدند. شاملو همچون ويتمن، زبان محاوره و غير فاخر ادبي را وارد شعر كرد اما، به زبان فاخر ادبي و حماسي نيز توجه ويژه اي داشت و لحن حماسي و اسطوره اي شعرش از متون كتاب مقدس متاثر است. برخي از تقابل ها نيز در كار آن دو قابل مشاهده است. براي مثال شاملو اغلب به ستايش قهرمانان مي پردازد؛ اين قهرمان از ديد او گاه يك مبارز و گاه معشوق وي است اما، والت ويتمن نه تنها به انسان، بلكه به نبات و حيوان و جماد نيز به ديده تقديس مي نگرد. بيان مسايل عرفاني در شعر ويتمن بيش از شاملو مشهود است