علل اخلاقي وقوع بحران مالي 2008 و نقش بازدارنده/ بانكداري اخلاقي در پيشامد بحران هاي مشابه

اتخاذ خط مشي تامين مالي هاي كوتاهمدت با شيوه هاي غيرمسئولانه، به انضمام فقدان برنامه ريزي، نظارت و ارزيابي لازم در اجراي اصول اخلاقي، نتيجه اي جز وقوع فضاحت بار بحران مالي جهاني در سال 2008، به همراه نداشته است. بدون شك، اخلاق به معناي تبعيت از اصول، هنوز نقش مهمي در تعاملات مالي و روابط اقتصادي دارد. با توجه به ريشه ها و علل اخلاقي بحران مالي و اثرگذاري نظام بانكي در ايجاد و توسعه آن، به نظر مي رسد اجراي بانكداري اخلاقي قادر است تا حدي از پديد آمدن اينگونه ريشه هاي بحران زا جلوگيري به عمل آورد. برنامه ريزي مبتني بر اصول و قواعد، ارزيابي و اعتبارسنجي دقيق، واقع نگري و حركت بر اساس ظرفيت هاي ممكن، همگرايي بخش اسمي و حقيقي اقتصاد، رعايت حقوق مشتريان و سهامداران، شفافيت اطلاعات لازم در قبال مشتريان و سهامداران، شايسته سالاري، مديريت وجوه سپرده گذاري شده توام با امانتداري، وفاي به قراردادها و تعهدات تقبل شده، گردش وجوه و ممانعت از كنز دارايي ها و سفته بازي هاي خارج از قاعده و پرهيز از فعاليت هاي ربوي، غرري و مبتني بر اكل مال به باطل در نظام بانكي از جمله راهكارهايي است تا نظام بانكي در مواجهه با بحران هاي مالي ايمن سازي گردد.