نگرش ضد نظام ارباب- رعيتي در يادداشت هاي شكارچي اثر ايوان سرگيويچ تورگنيف

فئوداليسم يا نظام ارباب- رعيتي، نظامي اجتماعي- اقتصادي بود كه از قرن نهم تا نيمه دوم قرن نوزدهم ميلادي، روسيه و شرق اروپا را دربرگرفت. در اين نظام، قدرت سياسي در ميان زمين داران بزرگ تقسيم مي شد و هر ارباب، داراي جماعتي رعيت بود. همين موضوع دستمايه كار نويسندگاني از جمله تورگنيف شد كه خود از طبقه اشراف بود، اما رعيت را مايملك ارباب نمي ديد. مجموعه يادداشت هاي شكارچي، در بستر جريان ادبي ناتوراليسم شكل گرفت. اين جريان ادبي، براساس اصول رئاليسم و دموكراتيسم، زندگي جامعه روسيه را با اولويت­بخشيدن به اقشار آن به درستي به تصوير كشيد. در پژوهش حاضر چگونگي بازنمايي نظام طبقاتي در آثار ادبي روسيه در اين داستان، از ديدگاه منتقدان معاصر و نيز بنيانگذاران نقد ادبي روسيه بررسي مي­شود. ديدگاه­هاي ناباكوف، نويسنده و منتقد سده 20 ميلادي همراه با ديگر منتقدان مانند بلينسكي به عنوان بنيانگذار نقد ادبي روسيه، ماكسيم گوركي سمبل هنر پرولتاريا و پيشتاز سبك رئاليسم سوسياليستي، برديايف منتقد ادبي اگزيستياليست راهگشاي اين پژوهش­اند.