بررسي تطبيقي «پارسا زن» عطار و «هزار و يك شب» بوكاچيو

Comparative Study of Attar’s “Virtuous Woman” and Boccaccio’s “Thousand and One Night”

اين مقاله به روش تقابل كلي دو داستان را مقايسه كرده: «پارسا زن» در «الهي‌نامه» عطار داستاني در بيان اهتمام زني در اثبات عفت و زهد خود كه از رهگذار عدم تسليم به خواهش‌هاي ناپاك متهم به خيانت شده، به اضطرار راهي سفر مي‌شود و در مقابله با ناملايمات و بلايا، به مستجاب‌ الدعوگي رسيده عفيف و شريف به وصال دوبارف شوي مي‌رسد؛ و داستان «هزار و يك‌شب آلاتي‌يل» در «دكامرون» اثر بوكاچيو، روايت شاهدختي كه هنگام گسيل او به همسريِ پادشاه مغرب، در طي سفر گرفتار حوادثي مي‌شود و براي رسيدن به مقصد، ناگزير - به اندك مقاومتي- خواسته‌هايي را اجابت كند. هدف اين مقاله بررسي دو داستان يكي به نظم و يكي به نثر از دو ملّيت مختلف و يافته‌هاي اين تحقيق، علت شباهت كلي ساختار اصلي دو داستان و تفاوت‌هايي در جزييات آن دو مانند نوع و تعداد رويدادها، هدف سفر، شخصيت‌هاي داستان، طبقات اجتماعي، زمان و مكان رويدادها، راوي، زبان قصه‌ها و مواردي از اين گونه است.

The present article studies two stories comparatively: “Virtuous Woman” of Attar’s Elahi Nameh – the attempts of a woman who was accused to disloyalty to be honorable and virtuous; thus she was inevitable to move away and became answered invitation against the adversity – “thousand and one night” by Boccaccion is a novel about a princess who faces events and accidents during the travel to his husband – Morocco’s king – and had to accept some requests. The aim of this paper is to study two stories – which are from different nations – similarities, the number of events, the travels’ goal, stories’ characters, time, place and the narrators.