رابطه هوش فرهنگي و سرمايه اجتماعي بين كاركنان مجموعه هاي فرهنگي وابسته به شهرداري

امروزه سازمان ها به دنبال افرادي هستند كه بتوانند به صورت گروهي عمكلرد مطلوبي داشته باشند و از سوي ديگر توانمندي برقراري ارتباط و تطبيق مستمر با افراد از فرهنگ هاي مختلف در درون سازمان و مخاطبين را دارا باشند . بنابراين لازم است كاركنان با فرهنگ هاي مختلف آشنا باشند و به طور مناسب با افراد ساير فرهنگ ها ارتباط برقرار كنند براي اين منظور افراد نياز به هوش فرهنگي دارند و درواقع هوش فرهنگي كليد موفقيت در دنياي كنوني و شرط لازم به منظور عملكرد مناسب گروه هاي كاري ميباشند . از طرفي سرمايه اجتماعي نيز نقش بسيار مهمي در سازمان ها و جامعه دارد و ميتواند بستري مناسب را براي اثر بخش بودن سازمان ها ايجاد كند. سازمان ، بدون شبكه ي روابط متقابل بين اعضا كه توام با اعتماد ، محبت و دوستي در جهت حفظ ارزش ها و هنجا رهاي سازماني است امكان پذير نخواهد بود سرمايه اجتماعي روابطي ست كه انسان با كساني كه ميشناسد برقرار ميكند . يعني اندازه، كيفيت و گوناگوني شبكه هاي كسب و كار و شبكه هاي ارتباطي شخصي كه انسان در آن نقش دارد . در اين پژوهش محقق در صدد است رابطه بين هوش فرهنگي و سرمايه اجتماعي بين كاركنان مجموعه هاي فرهنگي وابسته به شهرداري را بررسي و مشخص كند روش اين تحقيق از نوع توصيفي همبستگي است . جامعه آماري 320 نفر از كاركنان سراهاي محلات و خانه هاي فرهنگ مي باشند و جامعه نمونه 150 نفر هستند كه به صورت اتفاقي انتخاب شده اند براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه هاي هوش فرهنگي آنگ و سرمايه هاي اجتماعي ناهاپيت وگوشال استنفاده شده است و با استفاده از آزمون ضريب هوشي همبستگي پيرسون داده ها مورد تحليل قرار گرفت . با توجه به اين تحقيق نتيجه گرفتيم كه بين هوش فرهنگي و سرمايه اجتماعي بين كاركنان رابطه معنا داري وجود دارد همچنين بين تمامي مولفه هاي هوش فرهنگي با سرمايه هاي اجتماعي هم اين رابطه معنا دار موجود است .