الهيات شهودي يا راه عشق در رسيدن به خير اعلي از نظر افلوطين

راه عشق يكي از دو راه رسيدن به احد در ديدگاه افلوطين است. مقاله حاضر ابتدا در مقام توصيف راه عشق، آن را يك فرايند سير و سلوك نفس مي داند كه از ديدن زيبايي هاي محسوس شروع و به زيبايي هاي معقول ادامه مي يابد و بعد به فوق زيبايي عروج مي كند تا خود را در حد امكان، شبيه احد نمايد و با او يگانه گردد. سپس اين موضوع بررسي مي شود كه آيا ارتباط عاشقانه بين انسان و خدا صرفاً از طرف انسان براي رسيدن به خداست يا خدا نيز به رستگاري انسان عنايت دارد؟ نظر به اينكه اشتياق انسان به سوي مبدا خود و بازگشت به احد در نهاد انسان قرارداده شده است كه اين شوق بالقوه، با تزكيه و سير و سلوك شهودي انسان فعليت مي يابد و نيز با توجه به اينكه خدا كه خودكفا و بسيط مطلق است، علت فاعلي و غائي ايجاد انسان و علت مبقيه اوست؛ از اين رو در نظر افلوطين خدا عنايت ويژه به سعادت انسان مبذول نموده است.