بازخواني مباني حقوقي امر به معروف و نهي از منكر با نگاهي به حقوق بشر معاصر

اهميت امر به معروف و نهي از منكر در آيات و روايات تا حدي است كه بسياري از فقها اين فرع ديني را از سويي مبناي انقلاب عليه حكومت هاي استبدادي و ايجاد نظام اسلامي و از سوي ديگر مهم ترين راهكار دوام و قوام حكومت مي دانند. با اين حال و علي رغم الزام اصل هشتم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران مبني بر اجراي اين واجب همگاني، هنوز زمينه لازم براي درك اهداف و جايگاه حقوقي آن نزد كارگزاران نظام و انديشمندان حقوقي براي ترويج و نهادسازي و نزد افكار عمومي براي مطالبه و اجرا فراهم نشده است. به نظر مي رسد تبيين مباني حقوقي اين فريضه اجتماعي، مي تواند علاوه بر تحقق موارد ياد شده الگوي عقلي مناسبي را به ساير جوامع اسلامي ـ انساني جهت تضمين ارزش هاي قانوني و اخلاقي ارائه دهد. بر همين اساس در اين مقاله سعي شده است تا اولاً، ديدگاه هاي ارائه شده در مورد مباني عقلي امر به معروف و نهي از منكر بازخواني و نقد شود، ثانياً، به اهداف مشترك آن با نهادهاي حقوقي معاصر اشاره گردد و ثالثاً جايگاه برتر آن به لحاظ دارابودن مبناي موجه نسبت به نهادهاي حقوق بشري معاصر به اثبات رسد.