نقش بازار در تحولات سياسي - اجتماعي دوره پهلوي دوم

بازار بعنوان يكي از اركان جامعه ايران نقشي اثرگذار در طول تاريخ گذشته اين سرزمين ايفا كرده است. اين اثرگذاري نه فقط بخاطر اين است كه بازار اساس ساخت اجتماعي- اقتصادي جامعه آن دوران را تشكيل داده بلكه همچنين به دليل ارتباط تنگاتنگ آن با مراكز و موسسات مذهبي بوده است. در دوره پهلوي دوم بازارهاي سنتي در اتحاد سازماني و تاريخي با روحانيت شيعه تلاش كرد به تحديد قدرت دولت بپردازد و مانع از دست اندازي و تهديدات قدرت به عرصه جامعه شود و در هر حركت سياسي-اجتماعي اعتراضي عليه حكومت استبدادي شركت كرد؛ به گونه اي كه مي توان بازار و علما را دو ستون جامعه مدني سنتي ايران به حساب آورد؛ در مقابل آن دولت نيز با اقدام در راستاي كمرنگ نمودن نقش اقتصادي بازار در جامعه ايران سعي در تضعيف، كنترل و وابسته نمودن بازار به دولت نمود. اين مقاله با نگاهي به تحولات عصر پهلوي دوم به بررسي نقش بازار در اين تحولات و رابطه آن با دولت محمدرضا شاه مي پردازد.