تأثير سرعت پيشروي و عمق خاك‌ورزي بر عملكرد تراكتور – زيرشكن

در این تحقیق، مقاومت كششی مورد نیاز، سطح مقطع شیار ایجاد شده، مقاومت كششی ویژه، مصرف سوخت تراكتور، لغزش، قدرت مالبندی، بازده كششی و بازده كل انرژی به هنگام زیرشكنی بررسی شده است. اثر سرعت پیشروی در چهار سطح 8/1، 3/2، 9/2 و 5/3 كیلومتر بر ساعت و عمق خاك­ورزی در دو سطح 40 و 50 سانتی‌متر بر پایۀ طرح بلوك­های كاملاً تصادفی روی پارامترهای فوق مطالعه و این نتیجه به دست آمد كه سرعت پیشروی وقتی افزایش یابد، مقاومت كششی، مقاومت كششی ویژه، مصرف سوخت، لغزش، قدرت مالبندی و بازده كل انرژی به ترتیب و به طور میانگین به میزان 7، 4/15، 10، 9/2، 3/108 و 6 درصد افزایش اما سطح مقطع شیار و بازده كششی به میزان 2/7 و 10 درصد كاهش می­یابد. با افزایش عمق خاك­ورزی از 40 به 50 سانتی‌متر، مقاومت كششی مورد نیاز، سطح مقطع شیار، مصرف سوخت، لغزش و قدرت مالبندی به ترتیب حدود 3/21، 6/25، 6/39، 8/2 و 4/21 درصد افزایش اما مقاومت كششی ویژه، بازده كششی و بازده كل انرژی به ترتیب حدود 4/3، 7/6 و 4/1 درصد كاهش می یابد. مناسب­ترین تیمار برای صرفه جویی در مصرف انرژی، عمق خاك­ورزی 40 سانتی‌متر و سرعت 9/2 كیلومتر بر ساعت است.