بررسي نسبت سرعت دوران به پيشروي ابزار در جوشكاري هم‌زن اصطكاكي اتصال غير هم‌جنس آلياژ آلومينيوم 5083 به تيتانيوم خالص تجاري

جوشكاری هم‌زن اصطكاكی آلیاژهای تیتانیوم با آلومینیوم به خاطر مسائلی ار قبیل سایش ابزار و انتخاب مناسب پارامترهای فرآیند با مشكلات فراوانی همراه است. كنترل مناسب متغیرها جهت بدست آوردن یك جوش سالم و عاری از عیب در جوشكاری اهمیت بسیار زیادی دارد. هدف از انجام این پژوهش بررسی تأثیر تغییرات سرعت دوران و پیش‌روی ابزار بر ریزساختار و خواص مكانیكی اتصال در جوشكاری هم‌زن اصطكاكی آلیاژهای تیتانیوم خالص تجاری و آلومینیوم 321 H- 5083 است. به همین منظور میكرو ساختار، سختی و آزمون كشش بر روی اتصال مورد بررسی قرار گرفت. بررسی­ها نشان داد كه نسبت سرعت دورانی به سرعت پیشروی ابزار پارامتر اساسی در تعیین استحكام و ریزساختار نهایی جوش می­باشد و بهترین نتیجه برای ریزساختار، سختی و نتایج آزمون كشش در نسبت بهینه 4/22، كه مربوط به سرعت دورانی 1120 و سرعت پیشروی 50 می­باشد، حاصل شد و كاهش یا افزایش از این نسبت بهینه باعث كاهش استحكام و سختی می­گردد. سختی در ناحیۀ جوش برابر 480 ویكرز است بدین معنی كه سختی در این ناحیه نسبت به فلز پایه تیتانیوم وآلومینیوم به ترتیب % 16 و%60 افزایش یافته است كه به دلیل تركیب بین فلزی تیتانیوم- آلومینیوم ایجاد شده در ناحیۀ جوش است. استحكام جوش به دست آمده در این نسبت بهینه نیز برابر %20 استحكام فلز پایه آلومنیوم است.

-