مقايسه اثربخشي مدل هاي طراحي آموزشي سازنده گرا (جاناسن) و سيستمي (مريل) در طراحي محيط هاي يادگيري مسئله محور در آموزش ضمن خدمت معلمان

اين پژوهش با هدف ارتقاء اثربخشي آموزش ضمن خدمت معلمان انجام شده است. روش مورد استفاده در آن روش شبه آزمايشي با استفاده از طرح پيش آزمون – پس آزمون با گروه گواه است.جامعه آماري كليه دوره هاي ضمن خدمت معلمان شهرستان لامرد كه در سال ۱۳۹۱ برگزار مي شد، بود و به صورت تصادفي سه دوره ارزشيابي توصيفي كه براي معلمان ابتدايي در مهرماه 1391 برگزار مي شد به عنوان نمونه آماري انتخاب شد. اثربخشي دوره با سه متغير رضايت، نگرش و ميزان يادگيري فراگيران مورد ارزيابي قرار گرفت. ابزار گردآوري داده شامل پرسشنامه هاي رضايت و نگرش و آزمون دوره بود. روايي ابزارها از طريق روايي محتوايي و ميزان پايايي با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ و روش كودر ريچاردسون محاسبه گرديد. نتايج پژوهش حاكي از اثربخشي آموزش ضمن خدمت بر اثر كاربرد مسئله محوري سيستمي و سازنده گرا نسبت به روش هاي موجود بود و همچنين اثربخش تر بودن مسئله محوري سازنده گرا نسبت به مسئله محوري سيستمي بود.