واكاوي ظرفيت هاي توسعه گردشگري ميراث فرهنگي در روستاي باستاني ميمند

پژوهش حاضر كه به لحاظ هدف كاربردي و از منظر ماهيت توصيفي ـ تحليلي است، به واكاوي ظرفيت هاي توسعه ي گردشگري ميراث فرهنگي روستاي باستاني ميمند كرمان مي پردازد. در اين پژوهش بر ظرفيت هايي همچون ميراث، اجتماعي- فرهنگي، زيرساختي و نهادي تاكيد شده است. داده هاي پژوهش حاضر با روش كتابخانه اي و ميداني گردآوري شده است. مطالعات ميداني پژوهش، شامل طرح ابزار پرسشنامه بر اساس ادبيات پژوهشي و گردآوري آراء متخصصان حوزه هاي گردشگري و معماري سنتي مي باشد. روايي پرسشنامه از سوي همكاران دانشگاهي تاييد شده و آلفاي كرونباخ (864.) نيز نشانگر پايايي بالاي ابزار است. براي پردازش داده ها از نرم افزار SPSS و براي تحليل داده ها نيز بر اساس ماهيت داده ها و اهداف پژوهش، از آزمون هاي تي تك نمونه اي، فريدمن و رگرسيون خطي استفاده شده است. نتايج نشان مي دهند، ظرفيت هاي ميراث فرهنگي بيشترين نقش و سهم را در توسعه ي گردشگري در اين منطقه دارند. در اين ميان شاخص هاي معماري سنتي و هويت، نگرش جامعه ي محلي، احداث زيرساخت ها و تعامل مسئولين با گردشگران به ترتيب مهمترين شاخص هاي ابعاد ميراث فرهنگي، اجتماعي فرهنگي، زيرساختي و نهادي محسوب مي شود. همچنين سهم هر يك از ابعاد در توسعه ي گردشگري ميراث فرهنگي برابر نبوده و بعد ميراث فرهنگي بيشتري و بعد زيرساختي كمترين سهم را در توسعه ي گردشگري ميراث فرهنگي داشته اند. در اين خصوص بايد اذعان داشت كه ميراث فرهنگي اساساً عامل شكل گيري گردشگري در اين منطقه محسوب مي شود و ساير ابعاد به ترتيبي كه ياد شده، نشانگر سطح توسعه يافتگي و جايگاه اين گونه از گردشگري در منطقه مي باشند.