فرنچ تيوري و آواتارهايش: نقدي بر آماس تيوريك پسامدرنيسم

French theory and its avatars: a critique of postmodernism theory inflammation

يك واكنش معمول به ديدن كتابي با عنوان نه چندان مانوسِ فرنچ تيوري و آواتارهايش اين پرسش است: «چنين كتابي به مسايل ما چه ارتباطي دارد؟» يا در اين مورد خاص، شايد اين سوال كه اساساً اين كتاب چه ربطي به چه چيزي دارد؟ اما حتي اگر مقدمه تند و خشم آگين و سرشار از طعن و كنايه مترجم به «جرياني فكري» در ايران كه بخشي از آن در پشت جلد آمده هم نبود، باز عنوان فرعي كتاب، «نقدي بر آماس تيوريك پسامدرنيسم»، تاحدي محتواي كتاب و ربط آن به «مسايل ما» و «وضعيت ما» را عيان مي سازد. با وجود اين، همه مي دانيم كه اكنون حتي در ايران هم گرد و غبار «پسامدرنيسم» تا حد زيادي فرونشسته است و ديگر برخلاف دهه 70 شمسي «پست مدرنيسم» يك مد فكري دلربا نيست؛ پس آيا محتواي اصلي اين كتاب نقدي است ديرهنگام بر رقيبي كه پيشتر از صحنه خارج شده است؟ نويسندگان و مترجمان كتاب چنين نمي انديشند.