اثر دور آبياري بر عملكرد كمي و كيفي دو گونه دارويي مرزه خوزستاني (Satureja khuzistanica Jamzad) و مرزه رشينگري (S. Rechingeri jamzad) در منطقه غرب لرستان

به منظور ارزيابي عملكرد كمي و كيفي دو گونه مرزه خوزستاني و رشينگري در دورهاي مختلف آبياري، آزمايشي به صورت كرت هاي خردشده در قالب طرح پايه بلوك هاي كامل تصادفي در سه تكرار در منطقه غرب لرستان(كشكان) درسال زراعي 92-1391 انجام شد. تيمارهاي فواصل آبياري(15 روزيك بار، 30 روزيك بار و ديم) در كرت هاي اصلي و گونه مرزه (خوزستاني و رشينگري) در كرت هاي فرعي قرار گرفتند. صفات اندازه گيري شده شامل وزن برگ و سرشاخه گلدار، بازده و عملكرد اسانس، تركيبات اسانس، شاخص سطح برگ و ارتفاع بوته بودند. نتايج تجزيه واريانس نشان داد كه اثر دور آبياري بر همه صفات اندازه گيري شده به جزء تركيبات اسانس معني دار بوده و اثر گونه تنها بر بازده و عملكرد اسانس مرزه معني دار شد. به طوركلي نتايج اين پژوهش نشان داد كه در هر دو گونه مرزه، با افزايش فواصل آبياري و كشت ديم، وزن برگ و سرشاخه گلدار، بازده و عملكرد اسانس، شاخص سطح برگ و ارتفاع بوته به ترتيب به ميزان 73، 23، 78، 80 و 33 درصد در مقايسه با شاهد (آبياري 15 روز) كاهش نشان دادند. در بين گونه ها نيز گونه رشينگري ازلحاظ بازده اسانس (7/3 درصد) و عملكرد اسانس (26/100كيلوگرم در هكتار) بر گونه خوزستاني با بازده اسانس (03/2) و عملكرد اسانس (25/62 كيلوگرم در هكتار) برتر بود.