اثر روان درماني شناختي - رفتاري مذهب محور بر افسردگي و كيفيت زندگي بيماران مبتلا به ايدز

زمينه و هدف : در روان درماني شناختي - رفتاري مذهب محور، علاوه بر روش هاي شناخت درمانگري، اعتقادات معنوي و باورهاي ديني تقويت مي شود. اين مطالعه به منظور تعيين اثر روان درماني شناختي - رفتاري مذهب محور بر افسردگي و كيفيت زندگي بيماران مبتلا به ايدز انجام شد. روش بررسي : اين مطالعه از نوع شبه تجربي با پيش آزمون - پس آزمون، گروه كنترل و مرحله پيگيري سه ماهه بود. 30 بيمار مبتلا به ايدز به صورت غيرتصادفي در دو گروه 15 نفري كنترل و مداخله قرار گرفتند. گروه مداخله، 12 جلسه 45 دقيقه اي، روان درماني شناختي- رفتاري مذهب محور دريافت كردند و گروه كنترل مداخله اي دريافت نكرد. ابزار مورد استفاده در پژوهش، شامل آزمون افسردگي بك نسخه دوم (BDI-II) و پرسشنامه كيفيت زندگي (WHOQOL-Brief) بود. با استفاده از اين آزمون ها، هر دو گروه مداخله و كنترل در مراحل پيش آزمون، پس از خاتمه 12 جلسه آموزشي و پس از پيگيري 3 ماهه ارزيابي شدند. يافته ها : ميزان افسردگي در گروه مداخله پس از اعمال روان درماني شناختي - رفتاري مذهب محور به صورت معني داري كاهش و ميزان كيفيت زندگي به صورت معني داري افزايش يافت و در دوره پيگيري نيز تداوم داشت (P<0.05). نتيجه گيري : روان درماني شناختي - رفتاري مذهب محور در كاهش افسردگي و افزايش كيفيت زندگي بيماران مبتلا به ايدز موثر است.