تعيين مقاومت آنتي بيوتيكي استافيلوكوكوس اورئوس هاي جدا شده از نمونه هاي باليني با روش انتشار ديسك و PCR

زمينه و هدف : مقاومت استافيلوكوكوس اورئوس نسبت به آنتي بيوتيك ها، يكي از مشكلات عمده بهداشت جهاني است و تعيين الگوي مقاومت آنتي بيوتيكي آنها بسيار مهم است. اين مطالعه به منظور تعيين مقاومت آنتي بيوتيكي استافيلوكوكوس اورئوس هاي جدا شده از نمونه هاي باليني با روش انتشار ديسك و تشخيص مولكولي (Polymerase Chain Reaction: PCR) انجام شد. روش بررسي : اين مطالعه توصيفي – آزمايشگاهي روي 50 ايزوله استافيلوكوكوس اورئوس جدا شده از نمونه هاي باليني بيماران مراجعه كننده به بيمارستان هاي شهر اهواز در سال 1392 انجام شد. سنجش حساسيت آنتي بيوتيكي جدايه ها با روش انتشار ديسك انجام شد. تعيين مقاومت به متي سيلين با روش PCR توسط پرايمر اختصاصي انجام شد. يافته ها : از 50 ايزوله حاصله تمامي جدايه ها نسبت به متي سيلين، آمپي سيلين و پني سيلين مقاوم بودند. مقاومت جدايه ها نسبت به اريترومايسين، جنتامايسين، كليندامايسين و سيپروفلوكسايسين به ترتيب 48درصد، 34 درصد، 34 درصد و 34 درصد بود. در روش PCR 98 درصد از جدايه استافيلوكوكوس اورئوس هاي مقاوم به متي سيلين حاوي ژن مقاومت به متي سيلين بودند. نتيجه گيري : 98 درصد جدايه ها حاوي ژن mec-Aبودند و مقاومت بالا به آنتي بيوتيك متي سيلين به ژن mec-A وابسته است. اين امر مي تواند به عنوان يك تهديد بالقوه براي بهداشت عمومي باشد.