تعيين عوامل ايجاد كننده مسموميت در كودكان

زمينه و هدف : مسموميت يكي از شايع ترين علل مراجعه به اورژانس بيمارستان ها در بسياري از كشورهاست. بروز انواع مسموميت ها براساس ويژگي هاي فرهنگي و اقتصادي جوامع مختلف متفاوت است. اين مطالعه به منظور تعيين عوامل ايجاد كننده مسموميت در كودكان مراجعه كننده به اورژانس بيمارستان هاي شاهرود انجام شد. روش بررسي : اين مطالعه توصيفي - تحليلي به صورت مقطعي روي 201 كودك زير 12 سال مراجعه كننده به بيمارستان هاي امام حسين (ع) و فاطميه و خاتم الانبياء شاهرود به دليل مسموميت از فروردين ماه 1390 تا پايان اسفند ماه 1391 انجام شد. چك ليستي حاوي اطلاعات دموگرافيك، اطلاعات مربوط به علت و عامل مسموميت، علايم باليني، مدت زمان بستري و نتيجه آن تكميل شد. يافته ها : شايع ترين ماده مصرفي اپيوم (51.2%) بود و متادون شايع ترين ماده مصرفي در ميان اپيوم ها بود. در 180 كودك (89.6%) به طور اتفاقي و در 21 كودك (10.4%) توسط والدين يا اطرافيان تجويز شده بود. 15 كودك (7.5%) فاقد علامت بودند. 11 كودك (5.5%) با علايم عصبي – تنفسي، 93 كودك (46.3%) با علايم باليني عصبي و 26 كودك (12.9%) با علايم گوارشي، 19 كودك (9.5%) با علايم گوارشي – تنفسي و 22 كودك (10.9%) با ضعف و بي حالي مراجعه كرده بودند و 2 كودك فوت نمودند. ارتباط آماري معني داري بين علت مسموميت و سن و نيز بين سطح تحصيلات والدين و نوع مسموميت و بين نوع مسموميت و محل سكونت وجود داشت (P<0.05). نتيجه گيري : شايع ترين علت مسموميت در ميان كودكان مصرف مواد اپيوئيدي بود.