بررسي حكم تداخل ديه منافع در جنايت بر اعضا

در اين مقاله به مسئله چگونگي تعيين ديه در مواردي كه جناياتي، در طول يكديگر ناشي از يك ضربه اجتماع كرده اند، پرداخته شده است. مانند زماني كه شكستن ستون فقرات سبب فلجي و عدم كنترل ادرار و مدفوع شخص شود، در اين فرض ديات بنا بر اصل عدم تداخل با هم تداخل نمي كنند، مگر اينكه از يك ضربه دو جنايت طولي به وجود آيد به نحوي كه جنايت سابق نوعاً جنايت لاحق را در پي داشته و جنايت اوليه اقل از جنايت دوم هم از لحاظ ديه وهم از لحاظ شدت باشد، در اين صورت تنها ديه جنايت شديدتر لازم است. اين حكم به دليل روايتي است كه در اين زمينه وجود دارد و قانون مجازات اسلامي 1392 مطابق آن حكم داده است. همچنين در جنايت بر عضو و زوال منفعت آن، تنها در صورتي كه عضوي محل منفعتي باشد و بين جنايت بر عضو و زوال منفعت آن ملازمه وجود داشته باشد، مي توان حكم به تداخل ديه داد.