مدل سازي آثار تغيير پوشش زمين بر كيفيت زيستگاه در سرزمين جنگلي سرولات و جواهر دشت

تنوع زيستي، به عنوان يك خدمت اكوسيستمي پشتيبان حيات، به دليل تبديل و تخريب زمين در پاسخ به نيازهاي فزاينده انسان به انواع توسعه، در حال كاهش است. اگرچه، پيش بيني چگونگي تغيير بر كيفيت زيستگاه در اثر تغيير در پوشش / كاربري زمين، يك نياز ضروري در مواجهه با چنين چالشي است، اما انجام اين كار در بسياري از موارد به دليل فقدان روش هاي متناسب و داده هاي مكان دار فضايي، با مشكلاتي مواجه مي شود. در اين مقاله، با كاربست دو مدل فضايي: سناريوساز و تنوع زيستي، از مجموعه مدل هاي يكپارچه ارزشيابي اقتصادي خدمات اكوسيستمي (InVEST) و تلفيق نتايج اجراي آن ها، با در نظر گرفتن الگوي فعلي توزيع فضايي انواع پوشش/ كاربري زمين، آثار تغييرات آن ها بر كيفيت زيستگاه به عنوان يك شاخص براي تنوع زيستي، در سرزمين جنگلي سرولات و جواهردشت مورد پيش بيني قرار گرفت. در اين راستا پس از تعيين كميت هاي تغيير انواع پوشش/كاربري زمين بر اساس سناريوي پيش بيني، درجه تخريب سرزمين و كيفيت زيستگاه در شرايط جاري و آتي مورد مقايسه قرار گرفت. نتايج نشان داد كه تغييرات در خارج از منطقه حفاظت شده، به عنوان منابع جديد تهديدات و محركه هاي بيروني تغيير، بر كيفيت زيستگاه در درون منطقه اثر سوء خواهد داشت. از آن جا كه، خدمات اكوسيستمي پشتيبان حيات و به طور خاص تنوع زيستي، اغلب در برنامه ريزي سرزمين به دليل ماهيت پيچيده نظام هاي طبيعي و سختي كار تحليل آن مورد چشم پوشي قرار مي گيرد. خروجي هاي مدل هاي ذكر شده كه به صورت نقشه هاي مكان دار فضايي و با كميت هاي معين براي هر يك از متغير هاي دخيل در كار ارزيابي مي باشند، مي تواند به صورت موثري به درك شفاف الگوي هاي توزيع كيفيت زيستگاه و به تبع آن تنوع زيستي كمك نمايد و منجر به تصميم گيري سازگار با شرايط طبيعي در سطح سرزمين شود.