اثر دور آبياري و خاك پوش هاي مختلف بر برخي ويژگي هاي رويشي و زايشي گياه زينتي آهار (Zinnia elegans)

اين آزمايش در شهرستان لامرد به صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي در سه تكرار اجرا شد. فاكتورها شامل دور آبياري در سه سطح (3، 5 و 7 روز) و نوع خاكپوش در 4 سطح (پلي اتيلن تيره، پلي اتيلن روشن، چيپس چوب و بدون خاكپوش) بود. بيشترين قطر گل آهار مربوط به كاربرد خاكپوش چيپس چوب و فاصله آبياري 3 روزه بود. همچنين استفاده از چيپس چوب و فاصله آبياري 5 روزه تفاوت معني داري با تيمار فوق نداشت و در يك گروه آماري قرار گرفتند. بيشترين ارتفاع گل آهار مربوط به كاربرد خاكپوش چيپس چوب و فاصله آبياري 3 روزه بود. كمترين ارتفاع گل مربوط به عدم استفاده از خاكپوش و اعمال دور آبياري با فاصله 5 و يا 7 روز بود. بيشترين انشعابات شاخه فرعي مربوط به كاربرد خاكپوش چيپس چوب و فاصله آبياري 3 روزه بود. همچنين استفاده از پلي اتيلن روشن و فاصله آبياري 3 روزه تفاوت معني داري با تيمار فوق نداشت. وزن تر و خشك اندام هوايي گل هايي كه با فاصله 3 روز آبياري شدند، بيشتر از تيمارهاي ديگر بود. بيشترين سطح برگ مربوط به كاربرد خاكپوش چيپس چوب و فاصله آبياري 3 روزه و يا استفاده از پلي اتيلن روشن و فاصله آبياري 3 روزه بود. به طور كلي، استفاده از خاكپوش با كاهش مصرف آب آبياري مي تواند باعث افزايش كيفيت گل آهار شود. بدين ترتيب، با توجه به نتايج اين مطالعه و اينكه خاكپوش چيپس چوب اثر سوء محيطي ندارد، استفاده از آن را در فضاي سبز مي توان توصيه كرد.