موانع همكاري دانشگاه و صنعت از ديدگاه استادان دانشگاه هاي بوعلي سينا و صنعتي همدان

هدف اصلي اين تحقيق پيمايشي، شناسايي و تحليل موانع همكاري دانشگاه و صنعت از ديدگاه استادان دانشگاه است. جامعه آماري تحقيق، استادان دانشگاه هاي بوعلي سينا و صنعتي همدان هستند كه از بين آنها 108 نفر بر مبناي فرمول نمونه گيري كوكران به عنوان نمونه تعيين و به طور تصادفي بررسي شدند. ابزار گردآوري داده هاي تحقيق پرسشنامه بود كه روايي آن را تعدادي از استادان دانشگاه تاييد كردند و پايايي آن نيز با محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ (90/0) تاييد شد. بر مبناي نتايج تحليل عاملي، مهم ترين موانع همكاري دو بخش را مي توان در شش دسته تقسيم بندي كرد كه عبارتند از: فراهم نبودن زيرساخت هاي ارتباطي، ضعف مالي و تجهيزاتي در نظام تحقيقاتي كشور، بي اعتمادي صنعت به دانشگاه و دانش نوين، ناهماهنگي شناختي، ناكارآمدي نظام هاي قانوني و مشوق هاي همكاري و ضعف در برنامه هاي آموزشي و پژوهشي دانشگا ه ها. درمجموع اين عوامل 7/49 درصد از واريانس موانع موجود در اين زمينه را تبيين كردند.